Omgekeerde wereld: lichten uit!

Iedere keer wanneer ik erop uitga op mijn motor doe ik hetzelfde: ik check of mijn lichten aan of uit staan. Het is namelijk zo dat je hier beboet wordt wanneer je lichten overdag aan staan, wat!? Zie ik je denken.. Ja, inderdaad, er zijn weinig verkeersregels die hier gehanteerd worden, zo mogen kinderen al op jonge leeftijd een brommer onder de 125cc besturen en is een helm alleen overdag verplicht voor de bestuurder van een brommer, ik zie dus dagelijks hele gezinnen op een brommer rijden waarvan alleen de vader een helm op heeft. Ook lijken er geen regels te gelden voor wat, en vooral hoeveel je vervoert. 

Afgelopen zondag werd ik voor het eerst in mijn tijd in Cambodja aangehouden door de politie, ik reed per ongeluk een éénrichtingsstraat in en kwam daar nét iets te laat achter, ik keerde om en reed op 2 politieagenten af… De onderhandelingen begonnen; ze hoefden geen rijbewijs te zien maar wilden wel graag $25,- van mij ontvangen, ik liet mijn portemonnee zien waar $10,- in zat en vertelde dat ik verder niets had en dat ik de volgende dag mijn loon pas zou ontvangen, de man opende zijn bonnen boekje en knikte naar mij de $10,- erin te stoppen. Zogezegd zo gedaan en ik was vrij mijn weg te vervolgen. Toen ik thuiskwam vroeg ik aan de vader van het gezin waarbij ik woon wat een Cambodjaan voor deze overtreding betaald? $5,- was zijn antwoord, ach ja, een beetje profiteren van die blanken die schijnbaar genoeg geld hebben voor een ticket en dus (in hun ogen) stinkend rijk zijn kan ik ze ook niet kwalijk nemen… 

Avondklok

Vanuit Cambodja las ik op internet dat er vanaf morgen een avondklok nodig is in Nederland om het Covid19 virus binnen de perken te houden. Ik wens en bid jullie sterkte, doorzettingsvermogen, rust en vrede toe in deze zware tijd.

Liefs vanuit Cambodja,

Aline

Dagelijkse ontmoetingen; lege blikjes

Ik ben een echt mensen-mens, houd van contact met anderen en ga zeer makkelijk een gesprek aan met een vreemde, net zoals veel Cambodjaanse mensen niet schuw zijn van een gesprek met een vreemde.. Regelmatig kom ik mensen tegen waarmee ik zo een uur in gesprek ben, zo ook van de week toen ik de straat waaraan ik woon uitreed. Ik zag een oudere vrouw aan de kant van de weg die ik daar wel vaker zie zoeken naar bruikbaar afval; lege blikjes en ander spul wat ijzer bevat. Ik stopte en begroette de vrouw, direct stopte ze met haar werk en gaf mij een grote glimlach en groette mij terug. We raakten aan de praat en de vrouw vertelde mij dat zij 65 jaar, weduwe en moeder van 3 kinderen is die ver bij haar vandaan wonen en haar financieel niet kunnen ondersteunen, daarom is zij genoodzaakt om lege drink blikjes te zoeken dat zij per 100 blikjes voor $1,- kan inleveren bij de ijzerhandelaar. Dagelijks ontmoet ik vrouwen zoals zij. Wat een contrast met onze AOW!

Vraag om gebed

Van mei tot en met oktober is het regenseizoen in Cambodja. In oktober wringen de wolken zich nog even flink uit en zorgt de regen voor heel veel overstromingen. Eerst ontving ik filmpjes uit Battambang, waar ik 3 jaar geleden woonde en 2 dagen later kwam het ook in Phnom Penh met bakken uit de lucht. De rijkere buurten zijn hierop gebouwd en hebben alleen ongemakken op de straten maar de sloppenwijken zijn volledig overstroomd, mensen kunnen nergens met de motor naartoe en ook zijn de golfplaten hutten niet bestand tegen deze zware regenbuien. Wil je bidden om bescherming en voorziening in hun noden voor de mensen in deze wijken die het zonder de hevige regenbuien al zo zwaar hebben in deze Coronatijd?

Je hoeft niet bang te zijn

Vorige week was ik bij mijn oude buurmeisje van 8 jaar. Ze vertelde mij op den duur dat zij regelmatig bang is, wanneer haar ventilator opeens uit het niets aangaat, en dat ze bang is voor geesten. Ik vroeg verder door en ze liet mij een filmpje zien dat zij gezien had, op het eerste gezicht een leuk filmpje met een vriendelijk gezicht van een jongetje die vraagt om samen te spelen, na een paar seconden veranderde zijn gezicht in een horror gezicht vol littekens en veranderde de muziek en de stem van het jongetje in spannende geluiden.

Jullie kennen dit misschien nog wel van zo’n twee jaar geleden toen het ook in Nederland een actueel onderwerp was. In Nederland wordt er door veel ouders goed in de gaten gehouden wat hun kinderen zien op het internet. Toezicht op het internetgebruik van kinderen in Cambodja, wordt op de meer geschoolde families na, echter niet gehandhaafd en kinderen hebben zo dus toegang tot de meest enge filmpjes en foto’s en raken op die manier al vroeg angstig en verhard in hun denken. 

Ik ben dankbaar dat haar moeder mij de vrijheid geeft om haar dochter te vertellen over Jezus die er ALTIJD voor haar is en dat zij niet bang hoeft te zijn want Hij beschermt haar!

Bidden jullie mee voor haar en haar ouders en broer?

Waar is dat feestje? 🐜⬇️hier is dat feestje!⬇️🐜

Als je met kinderen in Cambodja werkt, is het haast onvermijdbaar om zo nu en dan een aantal ongewenste bezoekers mee naar huis te nemen, zo ook het geval na in het weekend lekker veel geknuffeld te hebben…. Luizen shampoo bestaat hier echter niet, moeder, een zus of een vriendin plukken alle luizen bij het slachtoffer uit het haar…. 3 jaar geleden ontdekte ik dat azijn en een plastic zak net zo goed werkt als luizen shampoo, alleen is het veel pijnlijker, dit kan twee redenen hebben: of de azijn prikt in de kleine wondjes die de luizen hebben achtergelaten of de kleine krengetjes raken volledig in paniek van de azijn en zoeken een uitweg en bijten zich daarmee vast in je hoofdhuid. Welke reden het ook is, ik hoop héél snel weer luis vrij te zijn! 😬

Pchum Ben

Een feest van 15 dagen waarin de levenden moeten zorgen voor de doden. Als zij dit niet zouden doen, zou dat erg disrespectvol zijn. Mensen geloven dat wanneer zij hun reeds overleden ouders blijdschap geven, dat zij zelf ook blij zuilen zijn en hun kinderen respectvol naar hun zullen zijn en van hun zullen houden in de toekomst.
Zou je mee willen bidden voor mij dat ik de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, zal uitstralen naar de mensen om mij heen en dat God hun harten zal raken?

langs de kant van de weg zijn veel kraampjes met geschenken voor de doden.

Relaties bouwen

Zo nu en dan eet ik buitenshuis in een restaurant om de hoek, de bedienden kennen mij inmiddels en zijn altijd in voor een praatje. Gisteren kwam er een Khmer gezin naast mij zitten met wie ik vrij snel aan de praat raakte, ik had mijn eten net op toen ze mij vroegen hun te vergezellen. We aten en praten over hun leven in de provincie en dat ze naar Phnom Penh waren gekomen omdat hun baby ziek is en naar het ziekenhuis moest en ik vertelde hun waarom ik in Cambodja ben. Aan het einde van de maaltijd vroeg de man de rekening voor hunzelf en die van mij, ik zei dat hij mijn rekening niet hoefde te betalen maar hij zei: zo gastvrij is Cambodja nu eenmaal.❤

Een dag uit met de buren

Vorige week mocht ik een dag doorbrengen met mijn Cambodjaanse buren. Mijn huisgenote trakteerde ons omdat zij volgende week terug gaat naar Engeland. We gingen naar de dierentuin.

Nu weet ik hoe de dieren zich voelen, ik was een grote attractie voor veel Cambodjanen.
Mijn buren

Het was zo fijn om deze dag met de buren door te brengen en vooral met het buurmeisje had ik een fijne tijd. Zij is een heel verlegen meisje maar ik merk dat zij steeds opener wordt naar mij en mij uit zichzelf dingen verteld en vraagt. 

Ik hou ervan om tijd met mijn buurmeisje door te brengen.
Buurmeisje met olifant.

Dagelijks bid ik voor hen, bid je mee? 

Gelukkig nieuwjaar!!!

Eerdere jaren werd Khmer nieuwjaar altijd op 13, 14 en 15 april gevierd. Dit feest is één van de grootste feesten in Cambodja. Bijna alle gezinnen die familieleden in de provincie hebben wonen, bezoeken hen voor een paar dagen tot een week om samen te zijn, lekker te eten en het gezellig te hebben samen. Dit jaar echter, stak het Corona virus een stokje voor dit grote feest; het werd verschoven naar toen nog onbekende datum. Ongeveer 1 maand geleden werd deze nieuwe datum bekend gemaakt en wel 17 tot 21 augustus.

De bevolking van Cambodja heeft de traditie om ’s morgens wijwater te besprenkelen op elkaars gezichten, ’s middags op de borst en ​​’s avonds op de voeten. Tegenwoordig hebben mensen ook de gewoonte om bakken met water over hun vrienden en familieleden te gieten. Soms is dat ook gekleurd water, dit symboliseert de verschillende kleuren van het leven, die in de toekomst verborgen liggen. De traditie om anderen nat te gooien met water en vervolgens te bestuiven met babypoeder komt tegenwoordig steeds meer in opgang.