Rijst distributie

Hallo beste lezer! 

Terwijl bij jullie de deuren langzaamaan weer opengaan, zit Cambodja middenin de covid crisis en stijgen de cijfers dagelijks. Het virus kwam dan wel bijna en jaar later Cambodja binnen maar wij zijn er ook goed klaar mee!

Mede dankzij de giften die binnen zijn gekomen via het rekening nummer van AZAR hebben in de afgelopen maanden honderden mensen voedsel hulp kunnen krijgen. Dit was nodig omdat zij hun wijken niet meer konden verlaten wegens de lockdown en ook nu nog proberen zij zoveel mogelijk thuis te zijn omdat covid nu overal is…

Er werd rijst, sojasaus, vissaus en ingeblikte vis aan mensen gedistribueerd. Voedsel dat heel veel mensen, als zij al toegang hadden tot dit voedsel, al maanden eten (iets is beter dan niets zou ik kunnen denken maar ga er maar eens aan om dat 3 keer per dag te eten, ja ik ben nu meer dankbaar voor een iets meer gevarieerd dieet)

Zoals ik eerder al eens gezegd heb, is het niet mijn visie om mensen, die zelf voor hun eten kunnen werken, voedsel te geven maar juist om hen in hun kracht te zetten om zelf te voorzien in noden van hun gezin maar helaas heeft de crisis waarin wij momenteel zitten, en die de werk mogelijkheden van mensen heeft afgepakt, een andere aanpak nodig.

Nogmaals hartelijk bedankt aan diegenen die hebben bijgedragen aan deze noodhulp. Wilt U Cambodja in uw gebeden houden?  

Liefs vanuit Cambodja, 

Aline

Wat er allemaal kan gebeuren in één dag

Toen ik vanmorgen rustig aan opstartte en voor het huis een bakkie koffie dronk, hoorde ik door een luidspreker de alom bekende stem “meloenen, meloenen, zoete sappige meloenen, per stuk 1 dollar” (in Khmer dan hè😉) er kwam een fruit verkoopster langs. SInds een tijdje zijn straat verkopers weer toegestaan te verkopen en voor de eerste keer kocht ik fruit bij haar. 

We maakten een praatje waarna zij verder ging… ik genoot verder van mijn koffie en al snel kwamen er kinderen uit de buurt, die nu zomervakantie hebben, naar mij toe en veranderde mijn rustige start van de dag in een gezellige ochtend met drie buurt kinderen, na een hele tijd gekletst te hebben met hen, at ik een gezonde salade en sprak ik met ze af dat ik, wanneer ik klaar zou zijn met mijn bel afspraak die ik kort daarna zou hebben, weer naar buiten zou komen om tijd met hen door te brengen….

Vervolgens had ik een bel afspraak met Margriet Muurling, coach van IntoMission die mij al zo’n 5 jaar coacht en scherp houdt bij mijn werk in Cambodja. Deze gesprekken zijn altijd zo ontzettend helpend voor mij en ook toen we vanmiddag ophingen, was het alsof ik alles weer helder had: ik kan niet alles, en dat is normaal/oké, ik ben een human being, geen human doing, ik hoef niet te presteren, ik mag gewoon “zijn”.

Ik ging opnieuw naar buiten en vroeg de moeder van mijn buurmeisje waar haar dochter was maar zij lag te slapen, toen kwam mijn overbuurmeisje van 17 jaar naar mij toe en vroeg ze mij of ik tijd met haar door wilde brengen, we liepen 2 rondjes door de wijk terwijl ze mij de ins en outs van haar leven vertelde. Op een gegeven moment zei ze “ik ben altijd zo blij als ik jou zie en ik hou van je en ik hoop dat je nooit meer weg gaat hier” wauw, slik…..

Toen we thuis kwamen was mijn buurmeisje wakker en zat ze met papier en kleurpotloden op mij te wachten. Ze wilde mij graag tekenen en ik zou haar tekenen, ik was benieuwd hoe deze  tekening uit zou pakken, hoe kinderen mij zien, haar omschrijving: je bent groot en dik haha, ik denk dat ze er iets heel moois van heeft gemaakt! 

Aan het eind van de dag had ik het gevoel dat er 2 dagen voorbij waren gegaan, zoveel blijdschap en emotie op één dag…. Dagen als deze zijn zo enorm waardevol voor mij en ik voel mij altijd intens dankbaar en gelukkig wanneer ik mij besef dat kinderen ontzettend graag bij mij zijn en ik hoop en bid voor deze kinderen en hun families dat zij net zo blij zullen zijn als mijn overbuurmeisje die mij zelfs vertelde dat ze van houd en dat ze zich zullen beseffen dat de liefde die ik voor hen heb, niet alleen van mijzelf komt maar bovenal van God die zo ontzettend veel van hen houdt. 

Een verdrietig geboorteverhaal – de rechten van een vrouw in Cambodja

Eind deze maand was het zusje van vrienden van mij uitgerekend van haar tweede kindje, een meisje. Ze heeft al een zoontje en na meerdere miskramen leek deze zwangerschap goed te verlopen. Afgelopen zaterdag echter, werd zij positief getest met Covid19. Zij verloor haar geur en smaak en haar tong voelde bitten, verder had zij geen ademhaling-of andere problemen maar ze werd naar het ziekenhuis gebracht waar de baby na een zwangerschap van 37 weken met een keizersnede gehaald werd. Wat er vervolgens gebeurde is hartverscheurend… De doktoren vertelden haar dat haar dochtertje het virus ook had en het niet had overleefd, dat ze vlak voor de geboorte in de buik al was overleden. De moeder was hysterisch en vroeg haar babietje te zien maar de doktoren vonden dit geen goed idee maar stemden in een foto aan haar te geven, wat vervolgens met het meisje gebeurd is, is niet duidelijk maar ik heb er zo mijn gedachten bij… Op dit moment is de moeder nog steeds in het ziekenhuis waar zij sinds de geboorte geen bezoek heeft mogen ontvangen in verband met haar positieve Covid-test, zelfs van haar eigen man en zoontje niet! Naar verwachting zal zij zo’n twee weken in het ziekenhuis moeten verblijven. Wat een intens verdrietig verhaal is dit zeg, wil je voor haar en haar man en zoontje bidden?

Groetjes Aline

Culturele gebruiken en rituelen

Een vriend van mij heeft onlangs een zoontje gekregen, hij poste deze foto op facebook. Toen ik hem feliciteerde en vroeg waar het zwarte + teken voor staat vertelde hij mij dat het een teken voor succes en geluk is. Toen andere vrienden vorig jaar een baby kregen zag ik van dichtbij hoe moeder en zoon de hele dag in gezelschap van mensen waren, een tante van de baby zorgde het grootste gedeelte van de dag voor de baby terwijl moeder aan het werk was in het restaurant dat zij met haar echtgenoot runt. Al na 3 dagen was zij daar weer aan het werk terwijl de tante en haar pasgeboren zoontje de hele dag boven waren. Zo leer ik regelmatig nieuwe dingen uit de Cambodjaanse cultuur, wat mij dichter bij de Cambodjaanse bevolking brengt, ik ben niet langer die buitenlander maar maar wordt door velen gezien als één van hen zei mijn buurvrouw van de week.

Groetjes Aline

Lockdown

Sinds 15 april is er een lockdown in Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Markten, restaurants en alle winkels behalve supermarkten en apotheken zijn gesloten. 

Om deze reden hebben de verkopers nu van de straat, hun markt gemaakt, wat een chaos zeg! Aanstaande maandag mag de markt dichtbij mijn huis, na 6 weken gesloten te zijn geweest weer open.

Vanavond toen ik over het markt terrein heen terug naar huis reed zag ik een man met zijn vrouw en 2 kleine kinderen op zoek naar fruit tussen de kramen, verschrikkelijk wat een ellende het virus aanricht!

Willen jullie Cambodja en mij in jullie gebeden houden? 

Liefs, Aline

Als ‘ja’ eigenlijk ‘nee’ betekent

Ik kom binnen bij de gebedsavond en de airconditioning staat aan, ik zeg: oh wat is het koud zeg, de Filippijnse vrouw van mijn leeftijd die alleen in de kamer is zegt: ja het is best koud hè, ik kan de afstandsbediening van de airco nergens vinden, ze loopt de kerk in en pakt een afstandsbediening en zegt laten we dit proberen. Het werkt! Ik blij! Vervolgens komt er een andere, iets oudere vrouw binnen, pfoe wat is het warm hier zeg, zegt ze! De Filippijnse vrouw die net zelf de airco warmer heeft gezet antwoord: nou hè! Ik heb net de airco aangezet, en ze zet de airco weer kouder. 

Deze vrouw wist allang waar de afstandsbediening lag maar durfde niet tegen mij te zeggen dat ze de airco zo koud wilde houden en daarna niet tegen de andere vrouw dat ze de airco minder koud had gezet. De andere vrouw die binnenkwam en het warm vond, is ouder dan dat ik ben en krijgt daardoor automatisch meer respect en haar stem is automatisch meer waard dan mijn stem. Best ingewikkeld soms, in Nederland zijn wij recht voor zijn raap en weten en zeggen we precies wat we willen. En is dat dan niet hetzelfde als liegen? Voor ons westerlingen zou dit inderdaad liegen zijn maar Aziaten zijn zich van geen kwaad bewust en vinden het belangrijker om de vrede te bewaren en anderen tevreden te stellen. Het zit er zo ingebakken in de Aziatische cultuur dat zij zich van geen kwaad bewust zijn… Dat is de reden waarom ik, wanneer mensen die ik nog niet echt ken, mij uitnodigen om mee te eten, eerst een aantal keer nee zeg, willen ze écht dat ik blijf eten dan zullen ze de vraag herhalen, vroegen ze het alleen uit beleefdheid, dan zullen ze het na mijn eerste afwijzing, al niet meer vragen.

“Op slot”

Hallo beste lezer, 

Fijn dat dit blog je heeft bereikt. Hiermee even een covid19 update en gebedsverzoek. Met mij persoonlijk gaat het goed, maar helaas is er veel veranderd in Cambodja aangaande covid19. Zoals je misschien wel weet, was Cambodja tot begin maart van dit jaar zo goed als vrij van het covid19 virus, dat was geweldig maar ging ten koste van heel veel mensen die hun werk in onder andere de toeristen, kleding, horecabrache niet meer konden uitvoeren. 

Nu kwam er eind februari in het nieuws dat er 4 Chinezen waren die, nadat zij naar Cambodja zijn gevlogen, de beveiligers van hun quarantaine hotel hebben omgekocht en vervolgens -corona drager zijnde- naar verschillende plaatsen in Cambodja zijn gereisd. De cijfers stegen vervolgens en sinds vorige week donderdag is Phnom Penh in lockdown. Er gaan natuurlijk genoeg speculaties rond over dit voorval maar Cambodjanen weten dat zij er niet in het openbaar hun mening over kunnen geven omdat dit hen mogelijk in moeilijkheden zal brengen. 

de eerste dag in lockdown verliep behoorlijk chaotisch en zonder anderhalve meter afstand…

Een lockdown in Phnom Penh betekent voor heel veel mensen dat zij geen eten meer hebben, omdat ze voorheen dagelijks genoeg voedsel voor 1 dag konden kopen. Verkopers is gevraagd hun prijzen niet te verhogen omdat mensen, zeker nu, geen geld hebben om voedsel te kopen. Huiseigenaren van huur woningen in arme gebieden en sloppenwijken is gevraagd de huur te verlagen en de overheid is begonnen met het verkopen van rijst, noedels, water,  ingeblikte vis, vis saus en sojasaus in de gebieden die in lockdown zijn, de vraag is waar arme bewoners van deze gebieden het geld vandaan moeten halen om het voedsel te kopen nu zij hun werk niet meer kunnen doen. Bovendien, op de langere termijn zullen deze mensen ook ander voedsel als groenten nodig hebben. Er zijn ook veel mensen nog niet bereikt met deze voedselhulp. Ik ben betrokken bij een groep van internationale mensen die probeert om deze onbereikte mensen voedsel te brengen. Waarschijnlijk zal het nog wel even duren voordat dat kan maar wat we nu alvast kunnen ophalen, kunnen we straks, wanneer de overheid zich terugtrekt en hulporganisaties na de lockdown weer toegestaan zijn hun werk te doen, heel erg goed gebruiken! Op dit moment worden mensen die de regels overtreden, en zeker buitenlanders, die automatisch als rijk gezien worden, óf voor honderden dollars beboet of in de gevangenis gezet.

Verschillende hotels zijn ingericht als noodziekenhuizen en sinds afgelopen maand is er een nieuwe wet ingegaan die personen die het virus opzettelijk verspreiden tot 10 jaar lang in de gevangenis kan zetten. 

Willen jullie bidden voor Cambodja en de armere mensen en om wijsheid voor de overheid van Cambodja en de hulporganisaties? Willen jullie ook voor mij bidden om de rust te bewaren en mijn zorgen aan God te blijven geven, keer op keer.

Heel erg bedankt voor jullie betrokkenheid en gebed. 

Liefs, 
Aline

Maandagmiddag outreach

Op maandagmiddag bezochten wij toen dat nog kon altijd gezinnen die verbonden zijn aan het project, zo ook toen we bij één van de oma’s thuis op bezoek gingen… Ik was verrast toen ik een bekend gezicht zag van een 18 jarige meid die leidster is van het project waarin ik werk, het bleek dat zij samen met haar twee broertjes bij hun oma wonen. ik had altijd al het idee dat ze niet veel en veel zorgen had maar nu begreep ik het, ze zorgt samen met haar oma voor haar twee broertjes, de ouders zijn niet meer in beeld….

Zo zijn er veel grootouders in Cambodja die voor hun kleinkinderen zorgen, soms omdat ouder(s) niet meer in leven zijn en soms omdat ouder(s) in andere steden, of zelfs in andere landen werken kinderen zien hun ouders dan 2 keer per jaar of soms nog minder.. Hoe krijgt deze oma het voor elkaar om in haar eentje op 73 jarige leeftijd voor haar 3 kleinkinderen te zorgen vroeg ik mij stilletjes af. Haar geloof in God geeft haar moed, ze genoot van de liederen die we samen zongen.

Chinees Nieuwjaar

De afgelopen dagen ervaar ik veel onrust doordat mensen zich klaar maken om Chinees Nieuwjaar te vieren. Het Chinese nieuwjaar wordt gevierd op de eerste tot en met de vijftiende dag van de eerste maande van de Chinese kalender, dit jaar begint dit op vrijdag 12 februari. 
Hoewel ik al eerdere jaren in Cambodja was tijdens deze gebeurtenis, ervaar ik het nu op een andere manier, dit doordat ik nu in een buurt woon waar mensen wonen met genoeg geld om het Chinese nieuwjaar te vieren en  doordat  ik nu veel meer contacten heb die mij uitleg geven.

Chinees nieuwjaar? Maar je woont toch in Cambodja, denk je misschien…  Voorheen dacht ik dat Chinees Nieuwjaar alleen door de groep geïmmigreerde Chinezen gevierd werd maar dit jaar kwam ik erachter dat vele Cambodjanen in Phnom Penh een Chinese bloedlijn hebben. 
Al een aantal dagen zijn de straten bepakt met auto’s en brommers om alle inkopen in huis te halen, offeraltaren, fruit en wierook voor de Chinese goden. Mijn buren hebben van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds muziek aanstaan dat door grote boxen door de buurt klinkt, om de geesten te vereren.

Er is heel veel nepgeld geprint voor de offers die op deze dagen aan de goden zullen worden gebracht. Toen ik mijn oude buren vorige maand bezocht, was ik verrast te zien dat hun interieur veelal blauw was en dat zelfs de rode koelbox van de koffiestand zilver geverfd was. Ik vroeg om uitleg: mijn buurman vertelde dat zijn Chinese kalender hem verteld had dat 2021 een ongeluksjaar voor hem zou worden en dat hij, om de goden tevreden te stellen, zijn geluk kleur voor dit jaar in huis zou moeten halen. Nu weet je dat je Vietnamese buren hebt legde een vriend uit; de Vietnamezen maken hun huizen helemaal schoon voor het nieuwe jaar. Ze doen zelf niets aan het nieuwe jaar. Ze zullen echter enorm overstuur zijn als je ze Vietnamees noemt, aangezien Vietnamezen hier gehaat wordt.

Het verschil tussen het Chinese en het Khmer boeddhisme is heel groot; Khmer maken zich niet echt zorgen over het hiernamaals. Ze maken zich zorgen over geesten die dagelijks met hen rommelen. De dagelijkse offers zijn dus bedoeld om geesten te sussen. Chinezen aanbidden hun voorouders. . . dus hun dagelijkse offergaven zijn aan de voorouders. 

Wilt u bidden om bescherming en openheid bij de mensen met wie ik over dit onderwerp mag praten, dat zij de liefde van Jezus in mij zullen zien?

Bijbelstudie op een stenen vloer

Iedere week hebben wij op donderdagmiddag Bijbelstudie met daarin geïnteresseerde ouders en oma’s  van de kinderen uit het project. Om dit corona proef te doen blijft een uitdaging. De oma’s zoeken elkaar na binnenkomst en handenontsmetting direct op en gaan dicht bij elkaar (op de stenen vloer) zitten. Nadat dit de eerste keer gebeurde besloten wij met zwarte tape markeringspunten te maken zodat de oma’s anderhalve meter bij elkaar vandaan zitten mar het blijft een uitdaging. De Cambodjaanse cultuur is een wij-cultuur waarin de mensen gewend zijn samen te zijn.

Wilt u bidden om bescherming voor deze mensen met een vaak al slechtere gezondheid?