Een hondenleven


Sinds januari hebben we nieuwe buren. Een paar mannen van rond de 25 jaar waren een aantal dagen spullen aan het verhuizen naar het huis hiernaast, dus dacht ik dat ze hier kwamen wonen. We maakten kennis maar daarna zag ik de mannen haast niet meer. In februari liep er tot mijn verbazing een hondenpup bij hen boven op het dak. De meiden hier in huis en ik waren op slag verliefd en dagelijks waren we even op het dak te vinden bij de pup. Een maand later was er nog een tweede pup! Dubbele pret zou je zeggen… 

Maar toen ontstonden er problemen. Deze schattige pups werden maar één keer per dag uitgelaten en veel van hun behoeften deden ze op het dak. Toen ze klein waren was dit nog niet zo’n heel groot probleem, maar je weet: hoe groter de hond………… En daarbij komt, dat de buren de poep al snel niet meer opruimden en dus was de stank niet meer te houden. Super sneu voor die hondjes, maar ook voor ons en voor mij, want ik hing mijn was altijd te drogen op het dak!

Ik vroeg aan de vader van het gezin – waarbij ik in woon – of ik er iets van mocht zeggen, maar hij zei dat hij geen problemen wilde hebben met de buren en de vrede wilde bewaren. Toen de stank hem ook teveel werd gaf hij mij uiteindelijk toch toestemming om er wat van te zeggen. Dat deed ik dan ook graag. Ik vroeg aan de buurmannen of zij de poep op wilde ruimen en of ik hen misschien kon helpen door de honden eens per dag uit te laten. Mijn eerste vraag bracht hen iets in verlegenheid en ze vertelden mij dat honden in Cambodja anders gezien worden dan in het westen. Het is hier heel normaal om je hond te verwaarlozen (hoewel er natuurlijk ook uitzonderingen zijn.) Desalniettemin lieten ze een schoonmaakster alle poep op het dak opruimen. Mijn tweede vraag sloegen ze, ook nadat ik het een aantal keren aanbood en zei dat ik het met heel veel liefde zou willen doen, af.

Op een avond kwam de oudste dochter naar mij toe en ze vroeg mij of ik hoorde wat zij hoorde. Ik zette het geluid van mijn muziek stil en luisterde en hoorde het inderdaad ook: hondengejank en geschreeuw van één van de buurmannen. Ik liep naar boven en opende de deur. Toen zag ik dat één van de buurmannen van mij schrok en een stok weglegde. De oudste pup zat in elkaar gedoken in een hoek van het dak. De man keek mij even aan en ging snel naar binnen. De volgende dag zag ik dat de pup mank liep door de klappen die hij had gekregen. Enorm sneu!

Des te meer mensen ik hier spreek over het houden van dieren, des te meer ik mij besef dat het normaal is voor veel Cambodjanen om hun honden en andere dieren te verwaarlozen.

5 jaar geleden kwam ik ‘s avonds op de markt eens de volgende kraam tegen:

Toen ik aan mijn buurvrouw vroeg of zij hondenvlees eet, vertelde ze mij dat honden vlees heerlijk is en ook vertelde ze mij dat de hondenvleesverkopers vlakbij mijn huis zijn…….